Het Vlinderrijk

Persoonlijke Groei door Creativiteit

leeuw met welp 2Spiegeltje, spiegeltje aan de wand. Wat is hier aan de hand?

Herken je dit? Je doet als ouder je allerbeste best in de opvoeding. Je ziet je kind het liefst onbezorgd en vrolijk van het leven genieten en opgroeien tot een gelukkige en gezonde volwassene. Maar soms zit hij of zij niet lekker in z'n vel: ontploft van het ene moment in het andere als een vulkaan. Is vaak 'zomaar' boos op z'n broertje of zusje. Is plotseling overal bang voor of ligt huilend in bed zonder enig aanwijsbare reden. Loopt gefrustreerd/ geïrriteerd rond en zit op iedereen te vitten.
 
Wat is er aan de hand?
 
Kinderen houden hun ouders waardevolle en liefdevolle spiegels voor, met/door hun gedrag en hun emoties. Het gedrag van een kind is dan een weerspiegeling van een niet gezien stukje waar de ouder last van heeft. Boosheid, angst, verdriet of frustratie is aan de buitenkant een (onbewuste) uiting van een boodschap van je kind aan jou. Als je alleen reageert op het gedrag van wat je ziet, komt je kind nog meer in de 'opstand', want hij of zij voelt zich niet gehoord.
 
Hoe reageer jij hier als ouder op?
 
Als je het als ouder niet weet, ga je op zoek: Er wordt heel wat afgelezen, opgezocht, rondgevraagd en uitgeprobeerd. Deze goede bedoelingen zorgen ervoor dat het vaak even weer goed loopt in het gezin, maar dan verslapt het en lijkt het daarna soms nog erger te worden. Er wordt op deze manier alleen naar een oplossing voor 'het symptoom' gezocht. Niet naar dát waar jij als ouder in wordt gespiegeld door je kind.
Als je als ouder de emoties en gevoelens van je kind serieus neemt en bij jezelf gaat kijken wat er nou speelt en hiermee aan de slag gaat, geeft dit ruimte. Voor iedereen, want het geeft ruimte bij jou zelf én het geeft jouw kind zéker ook de ruimte om zichzelf te mogen zijn. En dan bedoel ik met zijn positieve en negatieve gedrag. En emoties mogen er altijd zijn. Altijd... Positieve én negatieve. Alle emoties zijn echt en zijn dus niet fout.
 
Als emoties vastgehouden, opgesloten worden, er niet mogen zijn, is er geen beweging meer en staat alles stil. En beweging is juist.... het LEVEN. Het is zo belangrijk dat emoties de ruimte krijgen om er te kunnen en mogen zijn. Zowel bij jou als bij je kind.
Kinderen moeten sowieso nog leren omgaan met emoties en het is onze taak als ouders /opvoeders om ze daarbij te helpen en te ondersteunen! Leef het leven daarom voor aan je kind. Geef ze de ruimte. Je kind voelt zich veilig en gehoord door jou. En kan hierdoor in zelfvertrouwen en eigenwaarde groeien.
En dit geeft ook rust bij iedereen.
 
Dus:... 'Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...' Kijk eens wat er aan de hand is. Voel en kijk naar je kind én naar jezelf.

 

Facebook